Wychodzenie z zaburzeń odżywiania to niezwykle trudna, ale możliwa do pokonania podróż, która wymaga odwagi, wsparcia i profesjonalnej pomocy. Ten artykuł ma na celu dostarczenie jasnych, praktycznych wskazówek i nadziei dla każdego, kto szuka drogi do zdrowia i odzyskania kontroli nad swoim życiem. Jako osoba, która na co dzień styka się z tymi wyzwaniami, wiem, jak bardzo potrzebne jest rzetelne źródło informacji i poczucie, że nie jest się w tym samemu.
Skuteczne wyjście z zaburzeń odżywiania wymaga kompleksowego wsparcia specjalistów.
- Proces zdrowienia opiera się na interdyscyplinarnym zespole: psychiatra, psychoterapeuta, dietetyk kliniczny.
- Kluczowe etapy to: uświadomienie problemu, stabilizacja fizyczna, intensywna psychoterapia i zapobieganie nawrotom.
- Terapie takie jak CBT-E czy terapia rodzinna są fundamentem leczenia.
- W Polsce pomoc dostępna jest przez NFZ, prywatnie oraz w fundacjach i grupach wsparcia.
- Nawroty są częścią procesu i nie oznaczają porażki, lecz lekcję.
Twoja droga do zdrowia zaczyna się tutaj: Dlaczego decyzja o zmianie to akt wielkiej odwagi?
Decyzja o szukaniu pomocy to pierwszy i zarazem najważniejszy akt odwagi na drodze do wyzdrowienia. Wiem, jak trudno jest przyznać się do problemu, zwłaszcza gdy dotyczy on tak intymnej sfery życia jak jedzenie i ciało. Chcę, abyś wiedział/a, że zaburzenia odżywiania to poważne choroby, a nie wybór, fanaberia czy niedostatek silnej woli. Zasługujesz na wsparcie, zrozumienie i profesjonalną pomoc. Ten artykuł ma być Twoim przewodnikiem i źródłem nadziei, pokazującym, że wyjście z tego stanu jest możliwe, a życie bez obsesji na punkcie jedzenia i wagi jest w zasięgu ręki.
Zrozumienie, a nie ocenianie: Czym naprawdę są zaburzenia odżywiania?
Zaburzenia odżywiania to znacznie więcej niż tylko "problem z jedzeniem". To złożone choroby psychiczne, które manifestują się poprzez niezdrowe wzorce zachowań żywieniowych, ale ich korzenie tkwią głęboko w psychice. Anoreksja, bulimia, kompulsywne objadanie się czy inne specyficzne i niespecyficzne zaburzenia odżywiania często mają głębokie podłoże emocjonalne, psychologiczne i społeczne. Nie są one oznaką słabości, lecz wołaniem o pomoc, wynikającym z trudnych doświadczeń, niskiej samooceny, perfekcjonizmu czy prób radzenia sobie z emocjami. Zrozumienie tego jest kluczowe, by móc podejść do leczenia z empatią i bez oceniania.
Nie jesteś sam/a: Plaga XXI wieku w polskich statystykach
Wiem, że w obliczu zaburzeń odżywiania często towarzyszy poczucie izolacji i wstydu. Chcę Cię zapewnić, że nie jesteś sam/a. Zaburzenia odżywiania to problem dotykający coraz większą liczbę osób w Polsce i na świecie, niezależnie od wieku, płci czy statusu społecznego. Statystyki pokazują, że liczba diagnozowanych przypadków stale rośnie, co świadczy o tym, że jest to poważne wyzwanie zdrowotne XXI wieku. To nie jest Twoja osobista porażka, lecz choroba, która dotyka wielu. Świadomość, że inni również zmagają się z podobnymi trudnościami, może być pierwszym krokiem do przełamania poczucia osamotnienia i szukania wsparcia.
Mapa powrotu do równowagi: Jak krok po kroku wygląda proces leczenia?
Proces leczenia zaburzeń odżywiania to podróż, a nie sprint. Jest to ścieżka złożona z wielu etapów, która wymaga cierpliwości, zaangażowania i wsparcia. Chociaż każdy przypadek jest indywidualny, istnieją pewne wspólne kroki, które stanowią fundament skutecznej terapii. Pamiętaj, że to proces, który ma na celu nie tylko zmianę nawyków żywieniowych, ale przede wszystkim odbudowę zdrowej relacji z samym sobą i ze światem.
Krok 1: Uznanie problemu najtrudniejszy, ale kluczowy moment
Uświadomienie sobie, że ma się problem z zaburzeniami odżywiania, jest pierwszym i często najtrudniejszym krokiem. Wiele osób, zwłaszcza cierpiących na anoreksję, doświadcza zjawiska anozognozji zaprzeczania istnieniu choroby. To mechanizm obronny, który sprawia, że pacjent nie widzi lub bagatelizuje powagę swojego stanu. Przełamanie tego zaprzeczenia i akceptacja potrzeby pomocy jest absolutnie fundamentalne dla rozpoczęcia leczenia. Bez tego kroku, żadna terapia nie będzie skuteczna. To moment, w którym otwierasz się na możliwość zmiany.
Krok 2: Budowa Twojego zespołu wsparcia do kogo zwrócić się o pomoc?
Po uznaniu problemu, kluczowe staje się otoczenie się odpowiednim wsparciem. Nie musisz przechodzić przez to sam/a. Właściwy zespół specjalistów i bliskich osób to fundament skutecznego zdrowienia. W leczeniu zaburzeń odżywiania niezbędne jest interdyscyplinarne podejście, co oznacza współpracę kilku specjalistów, którzy będą wspierać Cię na różnych płaszczyznach. To właśnie oni, wraz z Twoją motywacją, stworzą solidną podstawę do dalszej pracy.
Krok 3: Stabilizacja ciała fundament dalszej terapii
W przypadku wielu zaburzeń odżywiania, szczególnie anoreksji, priorytetem na początku leczenia jest przywrócenie stabilności fizycznej. Znaczące wyniszczenie organizmu, niedożywienie czy poważne zaburzenia elektrolitowe mogą stanowić bezpośrednie zagrożenie dla życia. W takich sytuacjach, zanim rozpocznie się intensywną psychoterapię, konieczne jest unormowanie stanu fizycznego. Może to wymagać hospitalizacji, aby zapewnić bezpieczeństwo i monitorowanie medyczne. Stabilizacja ciała jest warunkiem koniecznym, ponieważ wyniszczony organizm i umysł nie są w stanie efektywnie pracować nad problemami psychologicznymi.
Krok 4: Głęboka praca z psychiką odkrywanie korzeni problemu
Gdy ciało jest już stabilne, rozpoczyna się intensywna psychoterapia, która jest sercem całego procesu leczenia. Na tym etapie, pod okiem psychoterapeuty, będziesz pracować nad odkrywaniem psychologicznych przyczyn zaburzenia. To czas na przepracowanie trudnych emocji, zmianę zniekształconego obrazu ciała, identyfikację nieadaptacyjnych przekonań i wzorców myślowych. Celem jest nie tylko zmiana zachowań związanych z jedzeniem, ale przede wszystkim głęboka transformacja wewnętrzna, która pozwoli Ci zbudować zdrowszą relację z samym sobą i otoczeniem.
Krok 5: Utrwalanie zmian i przygotowanie na samodzielne życie
Ostatni etap leczenia koncentruje się na utrwalaniu zdobytych umiejętności i przygotowaniu do samodzielnego życia po zakończeniu intensywnej terapii. To czas na normalizację jedzenia i zachowań, odbudowę prawidłowych nawyków żywieniowych pod okiem dietetyka oraz naukę rozpoznawania sygnałów głodu i sytości. Kluczowe jest również zapobieganie nawrotom nauka identyfikacji sygnałów ostrzegawczych i strategii radzenia sobie w sytuacjach kryzysowych. Celem jest zbudowanie trwałych zmian, które pozwolą Ci żyć pełnią życia, wolnym od obsesji związanych z jedzeniem i wagą.
Twój osobisty sztab ratunkowy: Kto pomoże Ci wygrać tę walkę?
Pamiętaj, że nikt nie musi przechodzić przez to sam. W walce z zaburzeniami odżywiania kluczowe jest stworzenie osobistego sztabu ratunkowego interdyscyplinarnego zespołu specjalistów, którzy będą Cię wspierać na każdym etapie drogi do zdrowia. Każdy z nich wnosi unikalną perspektywę i narzędzia, które razem tworzą kompleksową i skuteczną strategię leczenia.
Psychiatra: Pierwsza diagnoza i ewentualne wsparcie farmakologiczne
Psychiatra to często pierwszy specjalista, do którego warto się udać, aby uzyskać profesjonalną diagnozę. Jego rola jest niezwykle ważna, ponieważ ocenia on ogólny stan psychiczny, wyklucza inne schorzenia i w razie potrzeby wdraża leczenie farmakologiczne. Leki, takie jak antydepresanty (szczególnie w bulimii czy kompulsywnym objadaniu się) czy stabilizatory nastroju, mogą pomóc w regulacji emocji, zmniejszeniu lęku, obsesyjnych myśli czy epizodów objadania się. Chcę podkreślić, że leki same w sobie nie leczą zaburzenia odżywiania, ale mogą znacząco wspomagać psychoterapię, łagodząc najbardziej uciążliwe objawy i umożliwiając pacjentowi efektywniejszą pracę nad sobą.
Psychoterapeuta: Twój przewodnik po świecie emocji i myśli
Psychoterapeuta lub psycholog jest fundamentem leczenia zaburzeń odżywiania. To on pomaga zrozumieć psychologiczne przyczyny choroby, przepracować trudne emocje, takie jak lęk, wstyd czy poczucie winy, oraz zmienić destrukcyjne wzorce myślowe i zachowania. W trakcie terapii uczysz się zdrowych strategii radzenia sobie ze stresem, budowania poczucia własnej wartości i rozwijania umiejętności interpersonalnych. Najczęściej stosowane nurty to terapia poznawczo-behawioralna (CBT), w tym jej wzmocniona wersja (CBT-E), oraz terapia rodzinna, szczególnie skuteczna w przypadku osób nieletnich, gdzie zaangażowanie bliskich jest kluczowe.
Dietetyk kliniczny: Sojusznik w odbudowie zdrowej relacji z jedzeniem
Rola dietetyka klinicznego, często nazywanego psychodietetykiem, jest nie do przecenienia. Jego zadaniem jest nie tylko opracowanie indywidualnego planu żywieniowego, ale przede wszystkim pomoc w odbudowie zdrowej relacji z jedzeniem. Dietetyk edukuje na temat zasad prawidłowego odżywiania, uczy rozpoznawania sygnałów głodu i sytości, a także wspiera w przezwyciężaniu lęków związanych z konkretnymi produktami spożywczymi czy przybieraniem na wadze. Jego celem jest bezpieczna normalizacja masy ciała i nauczenie Cię, jak traktować jedzenie jako źródło odżywienia i przyjemności, a nie wroga czy narzędzie kontroli.
Rola lekarza pierwszego kontaktu i innych specjalistów (kardiolog, ginekolog)
Lekarz rodzinny często jest pierwszym punktem kontaktu i może odegrać kluczową rolę w skierowaniu do odpowiednich specjalistów. Co więcej, zaburzenia odżywiania mogą prowadzić do wielu poważnych komplikacji zdrowotnych, takich jak zaburzenia rytmu serca, osteoporoza, problemy hormonalne czy niedobory witamin i minerałów. Dlatego też wsparcie innych specjalistów, takich jak kardiolog, ginekolog, endokrynolog czy gastrolog, jest często niezbędne do monitorowania i leczenia fizycznych skutków choroby. Współpraca wszystkich tych ekspertów gwarantuje kompleksową opiekę nad Twoim zdrowiem.
Terapia w praktyce: Jakie metody leczenia naprawdę działają?
W dziedzinie leczenia zaburzeń odżywiania istnieje wiele podejść terapeutycznych. Wybór odpowiedniej metody jest zawsze kwestią indywidualną i powinien być dostosowany do specyfiki zaburzenia, wieku pacjenta oraz jego potrzeb. Chcę Ci przedstawić te, które są uznawane za najbardziej skuteczne i najczęściej stosowane.
Terapia poznawczo-behawioralna (CBT-E): Zmiana destrukcyjnych schematów myślowych
Terapia poznawczo-behawioralna (CBT), a w szczególności jej wzmocniona wersja (CBT-E, ang. Enhanced Cognitive Behavioral Therapy), jest uznawana za jedną z najskuteczniejszych metod leczenia zaburzeń odżywiania. Koncentruje się ona na identyfikowaniu i zmienianiu negatywnych myśli, przekonań i zachowań, które podtrzymują chorobę. Terapeuta pomaga pacjentowi zrozumieć, jak jego myśli wpływają na emocje i zachowania, a następnie uczy, jak te schematy modyfikować. CBT-E jest bardzo praktyczna, skupia się na "tu i teraz" i dostarcza konkretnych narzędzi do radzenia sobie z obsesyjnymi myślami o jedzeniu, lękiem przed przytyciem czy kompulsywnymi zachowaniami. To intensywna praca, która przynosi wymierne efekty.
Terapia rodzinna: Jak wsparcie bliskich leczy cały system?
Terapia rodzinna jest szczególnie ważna i skuteczna w przypadku leczenia zaburzeń odżywiania u dzieci i młodzieży. Opiera się na założeniu, że zaburzenie wpływa na cały system rodzinny, a rodzina może stać się potężnym zasobem w procesie zdrowienia. Terapeuta pomaga członkom rodziny zrozumieć dynamikę choroby, poprawić komunikację i zaangażować się w aktywne wspieranie pacjenta. Celem jest stworzenie środowiska, które sprzyja zdrowieniu, a nie podtrzymuje objawy. Terapia rodzinna uczy, jak wspólnie stawiać czoła wyzwaniom i budować zdrowsze relacje, co jest nieocenionym wsparciem dla osoby chorej.
Terapia psychodynamiczna: W poszukiwaniu głębszych przyczyn
Terapia psychodynamiczna to inne podejście, które skupia się na odkrywaniu nieświadomych konfliktów, wczesnych doświadczeń życiowych i relacji, które mogły przyczynić się do rozwoju zaburzenia odżywiania. Jest to często dłuższy proces, który ma na celu głębsze zrozumienie siebie, swoich motywacji i wzorców zachowań. Terapeuta pomaga pacjentowi połączyć obecne trudności z przeszłymi doświadczeniami, co prowadzi do większej samoświadomości i możliwości dokonania trwałych zmian. Choć wymaga więcej czasu, może przynieść głębokie i trwałe efekty, zmieniając nie tylko relację z jedzeniem, ale całe życie pacjenta.
Odbudowa relacji z talerzem: Jak na nowo zaprzyjaźnić się z jedzeniem?
Dla wielu osób z zaburzeniami odżywiania jedzenie staje się wrogiem, źródłem lęku i obsesji. Odbudowa zdrowej relacji z talerzem to kluczowy element procesu zdrowienia, który wymaga cierpliwości, wsparcia i stopniowego przełamywania utrwalonych schematów. To podróż, w której jedzenie ma na nowo stać się źródłem odżywienia, energii i, co najważniejsze, przyjemności.
Od planu do intuicji: Rola regularnych posiłków w procesie zdrowienia
Na początku leczenia, zwłaszcza w przypadku anoreksji czy bulimii, wprowadzenie regularnych posiłków i ustalonej struktury jadłospisu jest absolutnie kluczowe. Pomaga to w stabilizacji fizjologicznej organizmu, regulacji poziomu cukru we krwi i zmniejszeniu kompulsywnych zachowań. Dietetyk kliniczny opracowuje indywidualny plan, który ma na celu odbudowę prawidłowych nawyków. Z czasem, w miarę postępów w terapii i odzyskiwania zaufania do swojego ciała, można stopniowo dążyć do bardziej intuicyjnego jedzenia, czyli słuchania sygnałów własnego organizmu, a nie sztywnych reguł.
Konfrontacja z lękami: Jak przestać bać się jedzenia i przytycia?
Jednym z najtrudniejszych aspektów zdrowienia jest konfrontacja z lękami związanymi z jedzeniem i przybieraniem na wadze. Osoby z zaburzeniami odżywiania często boją się konkretnych produktów spożywczych, ilości jedzenia, a przede wszystkim konsekwencji jedzenia czyli utraty kontroli i przytycia. Terapia pomaga stopniowo przełamywać te irracjonalne obawy, często poprzez techniki ekspozycji, gdzie pod okiem specjalisty wprowadza się do diety "zakazane" produkty. To proces wymagający odwagi, ale prowadzi do odzyskania wolności i spokoju wokół jedzenia.
Nauka słuchania swojego ciała: Czym jest głód i sytość?
Wiele osób z zaburzeniami odżywiania traci kontakt z naturalnymi sygnałami swojego ciała nie potrafi rozpoznać, kiedy jest naprawdę głodna, a kiedy syta. Uczy się ignorować te sygnały lub interpretować je w sposób zniekształcony. Nauka ponownego rozpoznawania głodu i sytości jest fundamentalna dla odbudowy zdrowej relacji z jedzeniem. To proces, który odbywa się pod okiem dietetyka i terapeuty, ucząc się zaufania do własnego organizmu i jego potrzeb. To powrót do intuicyjnego jedzenia, które jest naturalne dla każdego zdrowego człowieka.
Gdzie szukać pomocy w Polsce? Praktyczny przewodnik po dostępnych opcjach
Wiem, że znalezienie odpowiedniej pomocy może wydawać się przytłaczające. Na szczęście, w Polsce istnieje wiele miejsc, gdzie można szukać wsparcia w leczeniu zaburzeń odżywiania, zarówno w ramach publicznej służby zdrowia, jak i w sektorze prywatnym. Kluczem jest znalezienie ścieżki, która będzie najlepiej odpowiadać Twoim potrzebom i możliwościom.
Leczenie na NFZ: Poradnie, oddziały dzienne i szpitale
Leczenie zaburzeń odżywiania jest dostępne w ramach Narodowego Funduszu Zdrowia (NFZ). Możesz szukać pomocy w poradniach zdrowia psychicznego, gdzie uzyskasz konsultację psychiatryczną i psychoterapeutyczną. Dla osób wymagających bardziej intensywnej opieki, dostępne są dzienne i stacjonarne oddziały leczenia nerwic oraz specjalistyczne ośrodki zajmujące się zaburzeniami odżywiania. Warto jednak być świadomym, że czas oczekiwania na leczenie w ramach NFZ, zwłaszcza na psychoterapię czy miejsca w ośrodkach, może być niestety bardzo długi. Mimo to, jest to ważna i dostępna opcja, którą warto rozważyć.
Prywatne ośrodki i gabinety: Kiedy warto rozważyć tę opcję?
Prywatne ośrodki i gabinety oferują często znacznie krótszy czas oczekiwania na wizytę u specjalisty oraz bardziej elastyczne podejście do terapii. Wiele z nich specjalizuje się w leczeniu zaburzeń odżywiania, oferując kompleksową opiekę interdyscyplinarną. Warto rozważyć tę opcję, jeśli pilność sytuacji wymaga szybkiej interwencji, jeśli preferujesz konkretnego specjalistę lub jeśli zależy Ci na większej swobodzie w wyborze metod i terminów terapii. Pamiętaj, aby zawsze sprawdzić kwalifikacje i doświadczenie specjalistów w wybranym miejscu.
Fundacje i grupy wsparcia: Siła płynąca ze społeczności
Fundacje i stowarzyszenia działające na rzecz osób z zaburzeniami odżywiania odgrywają nieocenioną rolę, oferując nie tylko informacje i pomoc, ale przede wszystkim poczucie wspólnoty i zrozumienia. Często prowadzą one infolinie, warsztaty edukacyjne i grupy wsparcia. Udział w grupie wsparcia to niezwykle cenne doświadczenie możliwość dzielenia się swoimi przeżyciami z osobami, które przechodzą przez podobne trudności, może znacząco zmniejszyć poczucie osamotnienia i dostarczyć dodatkowej motywacji do zdrowienia. Siła płynąca ze społeczności jest potężnym narzędziem w procesie leczenia.
Trudne momenty na drodze do zdrowia: Jak radzić sobie z nawrotami?
Chcę, abyś wiedział/a, że nawroty są częstą częścią procesu zdrowienia z zaburzeń odżywiania. Nie oznaczają one porażki, lecz są sygnałem, że pewne obszary wymagają dalszej pracy. Kluczem jest przygotowanie się na takie momenty i posiadanie strategii radzenia sobie, gdy poczujesz, że tracisz kontrolę.
Dlaczego nawrót nie jest porażką, a cenną lekcją?
Wiem, jak bolesne i zniechęcające może być doświadczenie nawrotu. Jednak chcę Cię zapewnić, że nawrót nie jest porażką. To naturalny element długotrwałego procesu zdrowienia, który dotyka wielu osób. Zamiast postrzegać go jako krok wstecz, spróbuj spojrzeć na niego jak na cenną lekcję. Nawrót może dostarczyć ważnych informacji o nierozwiązanych jeszcze trudnościach, o sytuacjach czy emocjach, które nadal stanowią dla Ciebie wyzwanie. To szansa, by zidentyfikować te obszary i wzmocnić swoje strategie radzenia sobie, a następnie powrócić na ścieżkę zdrowienia z nową wiedzą i determinacją.
Sygnały ostrzegawcze: Jak wcześnie rozpoznać nadchodzący kryzys?
Kluczowe w zapobieganiu pełnemu nawrotowi jest wczesne rozpoznawanie sygnałów ostrzegawczych. W trakcie terapii nauczysz się identyfikować własne, indywidualne "czerwone flagi", które mogą wskazywać na zbliżający się kryzys. Mogą to być powrót do restrykcyjnych myśli o jedzeniu, obsesyjne ważenie się, izolacja społeczna, wzrost lęku, poczucie braku kontroli, czy też intensywna krytyka własnego wyglądu. Wczesna interwencja jest kluczowa im szybciej zareagujesz na te sygnały, tym większa szansa na uniknięcie pełnego nawrotu i szybszy powrót do równowagi.
Twój plan awaryjny: Co robić, gdy czujesz, że tracisz kontrolę?
Posiadanie osobistego planu awaryjnego jest nieocenione w trudnych momentach. Zastanów się, jakie konkretne kroki możesz podjąć, gdy poczujesz, że tracisz kontrolę. Może to być natychmiastowy kontakt z terapeutą, rozmowa z zaufaną osobą (przyjacielem, członkiem rodziny), powrót do sprawdzonych technik relaksacyjnych, zapisywanie myśli w dzienniku, czy przypomnienie sobie o swoich celach i motywacji do zdrowienia. Ważne jest, aby ten plan był konkretny i łatwy do zastosowania w chwili kryzysu. Pamiętaj, że proaktywne podejście i szybka reakcja to Twoi najlepsi sojusznicy w utrzymaniu zdrowia.
Życie po drugiej stronie: Jak wygląda pełnia zdrowia po zaburzeniach odżywiania?
Wyobraź sobie życie, w którym jedzenie nie jest wrogiem, a lustro nie wywołuje lęku. To życie jest możliwe. Pełne zdrowie po zaburzeniach odżywiania to nie tylko brak objawów, ale przede wszystkim odzyskanie wolności, spokoju i radości. To przestrzeń, w której możesz w pełni skupić się na tym, co naprawdę ważne, a nie na obsesyjnych myślach o kaloriach czy wadze. To nagroda za całą ciężką pracę, którą włożyłeś/aś w proces zdrowienia.
Wolność od myśli o jedzeniu: Czym zastąpić obsesyjną kontrolę?
Jednym z najpiękniejszych aspektów wyzdrowienia jest wolność od nieustannej kontroli i obsesyjnych myśli o jedzeniu. Kiedy jedzenie przestaje być centralnym punktem Twojego życia, pojawia się ogromna przestrzeń na nowe pasje, rozwijanie talentów, budowanie głębokich relacji i realizowanie marzeń. Zamiast liczyć kalorie, możesz liczyć wspomnienia. Zamiast ważyć jedzenie, możesz ważyć słowa w rozmowach z bliskimi. To życie, w którym jedzenie jest po prostu jedzeniem źródłem energii i przyjemności, a nie źródłem lęku i obsesji. To prawdziwa wolność.
Przeczytaj również: Zaburzenia miesiączkowania: Jakie badania pomogą znaleźć przyczynę?
Nowa definicja siebie: Jak budować poczucie wartości niezależne od wagi i wyglądu?
Proces zdrowienia to również podróż do odbudowy zdrowego poczucia własnej wartości, które jest całkowicie niezależne od wagi, wyglądu czy rozmiaru ubrań. Uczysz się, że Twoja prawdziwa wartość pochodzi z wnętrza z Twoich cech charakteru, osiągnięć, pasji, relacji z innymi i tego, kim jesteś jako człowiek. To odkrycie, że jesteś wartościową osobą niezależnie od tego, co pokazuje waga. Zachęcam Cię do celebrowania siebie jako całościowej, wartościowej osoby, która zasługuje na miłość, szacunek i szczęście. To właśnie w tej nowej definicji siebie odnajdziesz prawdziwą siłę i spokój.
